ถึง เพื่อนๆชาวช่างฝีมือทหารรุ่น 22 ทุกท่าน เป็นระยะเวลาที่ค่อนข้างจะนานมากที่เดียวที่พวกเราเหล่าเพื่อนนักเรียนช่างฝีมือทหารรุ่น 22 ได้แยกย้ายจากกันไปใช้ชีวิตของแต่ละคนหลังจากจบการศึกษา คำนวณจากระยะเวลาก็ 20 กว่าปีมาแล้ว บางท่านก็เห็นกันเกือบทุกวันบางท่านก็ไม่เคยเจอหน้ากันเลย บางท่านก็เสียชีวิตไปแล้ว ผมหวังว่าเพื่อนๆทุกๆคนคงไม่ลืมในสิ่งที่เราเคยใช้ชีวิตร่วมกันตลอดระยะเวลา 3 ปี ที่โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ด้วยรสชาติของชีวิตในรูปแบบต่างๆ ทั้งร้อน.. หนาว... เหนื่อย...หิว...สนุกสนาน ปะปนกันไป ซึ่งหล่อหลอมให้พวกเราทุกคนรักและผูกพันด้วยสายเลือด ม่วง-ขาวแห่งโรงเรียนช่างฝีมือทหารแดนอาลาดินถิ่นเรากันมาจนถึงทุกวันนี้ สิ่งเหล่านั้นคือยาอายุวัฒนะและวัคซีนสร้างภูมิคุ้มกันให้ชีวิตอย่างดีเลยสำหรับพวกเรา ทำให้พวกเราทุกคนนำมันมาประยุกต์เข้ากับการดำเนินชีวิตและงานประจำวันได้เป็นอย่างดี กระผมในฐานะคนหนึ่งใน MTTS22 เชื่อว่าพวกเรายังคงรักและผูกพันธ์กันไปตลอดชั่วลูกชั่วหลานอย่างไม่มีวันเสื่อมคลายตลอดไปและอยากให้เพื่อนทุกท่านที่ไม่ค่อยมีเวลามาพบปะกัน ได้สละเวลาสักเล็กน้อยเข้ามาทักทายเยี่ยมเยือนกันที่นี่เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่กันและกันจะได้มีความรู้สึกว่ายังได้อยู่ร่วมกันเหมือนเคย เพื่อนๆทุกคน..เชิญครับ...เชิญกลับเข้ามาในแดนอาลาดินถิ่นเรากันได้เลย....โอ้แดนนี้แดนที่ใฝ่ถวิล แดนอาลาดิน........................... 
| ||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||
|
